Niech będzie błogosławiony Pan Bóg w Trójcy Jedyny.

To On prowadzi nas po właściwych ścieżkach. I tym razem przywiódł nas do Rogóżna w dniu 22 maja 2010 r. na Dzień skupienia Diakonii Liturgicznej Ruchu Światło-Życie Archidiecezji Przemyskiej.

Organizatorami i gospodarzami spotkania byli:
- ksiądz Maciej Kandefer
- Grażyna i Stanisław Czepińscy

Po zawiązaniu wspólnoty uczestniczyliśmy w konferencji dialogowanej pt. Diakonia liturgiczna w Kościele i Ruchu – widzieć, osądzić, działać. Stając w prawdzie przed Panem, każdy z uczestników mając na względzie konkretny cytat z Pisma Świętego, dokonywał sprawozdania z pracy w rejonach. Mieliśmy doskonałą okazję z jednej strony podzielić się przeżyciami, przemyśleniami i problemami związanymi z własną posługą w naszych rejonach, z drugiej zaś skorzystać z doświadczeń sióstr i braci z ich pracy w ciągu ostatniego roku.

Temat drugiej konferencji – Gesty rąk w liturgii – był zarazem przygotowaniem do podjęcia pracy w nowym roku. Temat ten pojawił się jako propozycja krótkich konferencji wygłaszanych podczas dni wspólnoty, jako naturalny ciąg po podjęciu tegorocznego tematu jakim były procesje w liturgii. Konferencja ta połączona z bardzo ciekawą i sugestywną prezentacją multimedialną stwarzała możliwość i skłaniała do przemyśleń nad głębią gestów rąk pojawiających się w liturgii. Zrozumienie tych gestów prowadzi do bardziej świadomego przeżywania Eucharystii, do osobistego uświadomienia, że nie są to tylko gesty same w sobie, „pasujące” tylko do danej modlitwy, a wyrażają postawę wobec Boga, są także znakiem działania Boga. Gesty rąk kapłańskich niosą w sobie wiele treści związanych z przeżywaną liturgią. Na to nakładają się także gesty rąk wiernych uczestniczących w liturgii, np. znak krzyża. Wielka jest wymowa gestów rąk kapłańskich w udzielanych sakramentach: chrzest, bierzmowanie.

Niektóre gesty wykonujemy w naturalny sposób również poza liturgią – znak krzyża w czasie modlitwy czy też gest błogosławienia dzieci, domowników, itd.

Zwieńczeniem dnia skupienia była Eucharystia przeżywana przez nas już nieco inaczej, bo z wyczuleniem właśnie na gesty rąk celebransa (księdza Macieja).

I jeszcze jedna refleksja, która szczególnie zapadła nam w serca. Gesty ludzkich rąk w znaku krzyża, błogosławieństwa, gesty przebaczenia, powitania, gesty miłości…  Będziemy pielęgnować te gesty, ponieważ wykonywała je Najpiękniejsza z ludzi – Maryja, Matka naszego Pana Jezusa.

„Ten co stworzył świat wspaniały,
W Niej swą Matkę czcił,
Jej Go ręce piastowały,
Gdy dziecięciem był”

To dobrze, że Pan Bóg prowadzi nas swoimi ścieżkami. Dobrze, że daje nam przeżywać takie chwile. Dobrze, że pozwala poznawać się w prostocie a zarazem niewyczerpanej głębi gestów czynionych w otwartości na Jego wolę.
 

Maria i Edward