Odpowiedzialni za Diakonię Liturgiczną w naszej Archidiecezji w porozumieniu  z Moderatorem Diecezjalnym przygotowali na tegoroczne wakacje specjalne pismo do wszystkich  diakonii oaza rekolekcyjnych, motywujące do wielkiej troski o sprawowanie celebracji  liturgicznych. Z racji, iż wiele zawartych tam postulatów dotyczy także animowania liturgii w parafii czy też we wspólnotach oazowych pozwalamy sobie przytoczyć w tym miejscu całość  tekstu:
 
Liturgia jest uprzywilejowanym miejscem spotkania z Chrystusem w Duchu Świętym oraz źródłem i szczytem życia Kościoła. Ruch Światło-Życie od początku służy dziełu odnowy liturgii, Czujemy się w obowiązku przypomnieć wszystkim, zwłaszcza moderatorom, podstawowe zasady sprawowania celebracji liturgicznych. Rekolekcje formacyjne są bowiem szczególnym czasem kształtowania prawidłowych zachowań liturgicznych, które po ich zakończeniu mają być przeniesione do wspólnot parafialnych, aby służyć rozwojowi życia liturgicznego lokalnej wspólnoty. Zasady te są określone przez OWMR z roku 2002 oraz Wskazaniach Episkopatu Polski po ogłoszeniu nowego wydania OWMR z roku 2005 i obowiązują w sumieniu wszystkich odpowiedzialnych za kształt celebracji. Nikomu też nie wolno, nawet jeśli jest kapłanem, niczego zmieniać w określonych zasadach, poza możliwościami w nich przewidzianymi. Odsyłając do uważnej lektury dokumentów przypominamy na czas wakacyjnych rekolekcji o pewnych zasadach.
Każdą celebrację liturgiczną starannie przygotować przy współudziale wszystkich posługujących. Za całość liturgii odpowiada na  rekolekcjach ksiądz moderator. Bezpośrednim odpowiedzialnym za przygotowanie zespołu służby liturgicznej jest posługujący na rekolekcjach kleryk. To on czuwa nad poprawnym przygotowaniem liturgii, zwłaszcza nad poprawnie opracowanymi komentarzami, wezwaniami modlitwy wiernych i stosownie dobranymi pieśniami. Należy zadbać, aby te elementy, stanowiące integralną części liturgii nie były przypadkowe, lecz w swej treści dopasowane do tematyki dnia, czytań mszalnych czy homilii. Wydaje się konieczne na rekolekcjach wszystkich stopni przeprowadzić w pierwszych dniach stosowną instrukcję liturgiczną z udziałem całej wspólnoty, w czasie której zostaną podane ujednolicone postawy liturgiczne. W czasie rekolekcji zwracamy uwagę także na właściwe określenia posług, funkcji i „zdarzeń liturgicznych”  (np. „ akolitki”,  „obstawa mszy św.” itp. nie są  określeniami prawidłowymi)
Należy zatroszczyć się w miarę możliwości o przystosowanie „przestrzeni liturgicznej”  do właściwego sprawowania celebracji eucharystycznej. Chodzi tutaj przede wszystkim o miejsce przewodniczenia oraz miejsce dla komentatora. Przypomina się jednocześnie o szczególnym szacunku dla ambony, która ma służyć wyłącznie do głoszenia Słowa Bożego.
Wypada zachować święte milczenie przed rozpoczęciem liturgii. Dołóżmy starań, aby cisza panowała zwłaszcza w zakrystii.
Staramy się w czasie każdej Eucharystii zachować uroczystą procesję wejścia, z bogactwem znaków. Zasadniczo  w  prezbiterium znajduje się  tabernakulum z Najświętszym Sakramentem, dlatego kapłan  i  usługujący przyklękają po przyjściu do ołtarza i przed odejściem od niego, nie zaś podczas samej celebracji Mszy świętej. Przechodząc przez prezbiterium kłaniamy się natomiast w kierunku ołtarza, ołtarz bowiem, na którym jest sprawowana Eucharystia (a nie tabernakulum) jest centrum liturgii i wskazuje na Jezusa Chrystusa.
Psalm responsoryjny wykonuje jedna osoba; aklamację przed Ewangelią z zasady schola lub kantor, ale z innego stosownego miejsca, nie z ambony.
Modlitwa powszechna w czasie Eucharystii  nie może być spontaniczna, powinna być  wcześniej przygotowana na piśmie. Warto przy szczególnie uroczystych celebracjach wykonać ją w formie śpiewanej.
Procesja z darami rozpoczyna się dopiero po przygotowaniu przez ministrantów ołtarza. W tym czasie pozostali wierni przyjmują postawę - siedząca. Wcześniej przy ołtarzu należy przygotować odpowiednie miejsce na przyniesione w procesji dary.
Znak pokoju przekazujemy tylko najbliższym, celebrans nie powinien w tym czasie opuszczać  prezbiterium.
Do konsekracji należy przygotować tyle komunikantów, aby wszyscy mogli przyjąć komunię świętą z postaci zakonsekrowanych na ołtarzu.  Zachęca się do udzielania uczestnikom rekolekcji Komunii świętej pod dwoma postaciami. Procesja komunijna formuje się po zakończeniu odpowiedzi wiernych: „Panie nie jestem godzien” uczestniczą w niej także posługujący przebywający w prezbiterium. Nie używamy w procesji  świec ołtarzowych. Postawa przyjmowania komunii świętej powinna być  jednolita, dlatego należy odpowiednio wcześniej poinformować wiernych o sposobie przyjmowania Świętych postaci.  Śpiew w czasie komunii świętej ma wyrażać jedność wspólnoty , na osobistą modlitwę jest czas w czasie zachowanego milczenia lub po zakończeniu celebracji.
Przejście do zakrystii po rozesłaniu może mieć formę procesji, dopuszcza się jednak krótsze zejście bez użycia znaków. Nigdy nie niesie  się  Ewangeliarza.

Diakonii Liturgicznej Ruchu Światło-Życie Archidiecezji Przemyskiej
Łańcut, dnia 10 czerwca 2009 roku