Ewangelizacja misją Ruchu Światło-Życie 

       „Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.” (Mt 28, 18-20) 

     Zadanie ewangelizacji dotyczy każdego ucznia Chrystusa, który w swoim życiu osobiście przyjął Jezusa - Pana i Zbawiciela.

     „Nie jest dla mnie powodem do chluby to, że głoszę Ewangelię. Świadom jestem ciążącego na mnie obowiązku. Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii!” (1 Kor 9, 16) 

     Szczególnie to wezwanie odbierają członkowie Ruchu Światło-Życie, wprowadzając w swoje życie Drogowskazy Nowego Człowieka. Ruch Światło-Życie w roku 1978 określił siebie jako ruch ewangelizacyjny, który od ewangelizacji rozpoczyna formację swoich uczestników, a głoszenie Dobrej Nowiny o Jezusie Chrystusie czyni swoim głównym zadaniem.

     "Specyficznym charyzmatem i powołaniem Ruchu Światło-Życie w Kościele w Polsce i jego szczególną służbą jest stawanie się ruchem ewangelizacyjnym oraz zaczynem i narzędziem ewangelizacji, szczególnie przez zaszczepienie wspólnotom lokalnym i środowiskom duszpasterskim dynamiki ewangelizacyjnej oraz skutecznych metod i środków ewangelizacji.

     Ponieważ Ruch Światło-Życie jest Ruchem formacyjnym, którego celem jest doprowadzenie do dojrzałości chrześcijańskiej ludzi każdego wieku i stanu, wypełnia on swoje powołanie ewangelizacyjne przez samą wierność swojemu charyzmatowi.

     Innymi słowy ewangelizacja jest naturalną konsekwencją i owocem realizacji programu formacyjnego Ruchu a zarazem jedyną weryfikacją i sprawdzianem autentyzmu tej formacji."

     (Wnioski końcowe III Krajowej Kongregacji Odpowiedzialnych Ruchu -Niepokalanów, 3-5 III 1978 r.) 

Diakonia Ewangelizacji 

     „Zwróćmy uwagę najpierw na dynamikę i napięcie, jakie zawiera się pomiędzy słowami idźcie i wszystkie narody. Słowo idźcie każe nam wyjść z postawy biernego wyczekiwania. My musimy podjąć inicjatywę, my jesteśmy posłani. (...) Strategia ewangelizacji domaga się najpierw radykalnej przemiany postaw tych, którzy w naszych kościołach słuchają Ewangelii. Każdy, kto słyszy, musi iść do drugiego, który nie słyszał jeszcze, aby i on usłyszał.” (Rekolekcje ewangelizacyjne, ks. F. Blachnicki).

     Opracowany program Wielkiej Ewangelizacji (Ad Christum Redemptorem) zakładał ożywienie wiary poprzez ewangelizację we wszystkich parafiach. Dziś podjęcie tego dzieła jest znowu aktualne.  

Historia 

     Diecezjalna Diakonia Ewangelizacji Ruchu Światło-Życie Arch. Przemyskiej została powołana do istnienia dnia 26 października 1994 r.

     Pierwsi animatorzy DDE wzięli udział w ORAE w Hermanówce (siedziba ówczesnej CDE) w dniach 17-20 listopada 1994 r.

     Pierwszym spotkaniem formacyjnym Wspólnoty były Rekolekcje ewangelizacyjne w Zboiskach 13-15 stycznia 1995 r., prowadzone przez ks. Mariana Bocho oraz wspólnotę ewangelizacyjną z Zahutynia.

     Dalsza formacja DDE odbywała się przez udział w ORAE w Hermanówce i KODA-E prowadzonych przez Centralną Diakonię Ewangelizacji w Krościenku n/D. (13 wyjazdów), przez comiesięczne weekendowe spotkania modlitewno-formacyjne (26 spotkań), udział w krajowych konferencjach i spotkaniach ewangelizacyjnych (3 spotkania) oraz w kursach i warsztatach innych wspólnot i ruchów ewangelizacyjnych (SNE - 3 kursy, SARUEL - 3 warsztaty).

     Posługą Wspólnoty DDE stało się prowadzenie rekolekcji ewangelizacyjnych zamkniętych i otwartych dla młodzieży oraz dla parafii (32 serie), turnusów rekolekcji oazowych (I i III st.) oraz KODA, ewangelizacji ulicznej w czasie Spotkań Młodzieży Archidiecezji Przemyskiej (SMAP) oraz akcji ewangelizacyjnych w czasie spotkań i imprez parafialnych.

     Diakonia wydała własnym nakładem i rozprowadziła na rekolekcjach zbiór tekstów pieśni i piosenek religijnych „Jest inny świat” (1995) w nakładzie 2000 egzemplarzy oraz nagrała i rozprowadziła kasety magnetofonowe „Kocham Boga” (100 szt.) i „Do nieba bram” (100 szt), wydawała i rozprowadzała wśród animatorów  biuletyn informacyjny „EFFATA” (od stycznia 1998), utrzymywała informacyjną stronę www.

     Animatorzy Diakonii posługiwali w swoich parafiach oraz służyli pomocą formacyjną na innych rekolekcjach i spotkaniach (rekolekcje szkolne, młodzieżowe, pielgrzymki, rekolekcje dla rodzin).

     W 1999 r. Diakonię tworzyło 15 animatorów Ruchu Światło-Życie po ukończeniu formacji podstawowej oraz 14 kandydatów na animatorów w czasie odbywania tej formacji (po II stopniu).

     Działalność DDE została zawieszona w 2001 roku. Odnawianie Wspólnoty i działania następuje od roku 2007. 

Działalność Diakonii 

Działalność Diakonii obejmuje trzy dziedziny:  

     1)  modlitwa - indywidualna i wspólnotowa:

• uwielbienie Boga Ojca i Jego Syna Jezusa, naszego Pana i Zbawiciela,
• wsłuchiwanie się w Boże Słowo (Namiot Spotkania),
• prośba o Ducha Świętego i Jego dary,
• modlitwa wstawiennicza za dzieło ewangelizacji i za członków wspólnot

     2)  formacja - ewangelizacyjna we wspólnocie:

• udział w ORAE,
• udział w rekolekcjach, kursach i warsztatach ewangelizacyjnych,
• spotkania formacyjne DDE (ok. 3 razy w roku)

     3) misja - działania ewangelizacyjne według rozeznanych potrzeb, oczekiwań i możliwości - dla Ruchu Światło-Życie oraz Kościoła lokalnego - diecezji i parafii: 

• ewangelizacyjna formacja animatorów Ruchu - prowadzenie kursów i  rekolekcji (OE, ORAE)
• misje i rekolekcje ewangelizacyjne parafialne i szkolne,
• rekolekcje ewangelizacyjne dla przygotowujących się do bierzmowania
• ewangelizacja uliczna,
• animowanie spotkań i inicjatyw ewangelizacyjnych,
• ewangelizacja indywidualna w swoim środowisku i przy innych okazjach.

Formacja ewangelizatorów

     Uczeń Pana może podjąć decyzję uczestnictwa w Oazie Rekolekcyjnej Animatorów Ewangelizacji (ORAE), która nie jest przywiązana do konkretnego etapu pracy formacyjnej i w której można uczestniczyć będąc już uczestnikiem formacji deuterokatechumenalnej (po przeżyciu ONŻ I st.), w dowolnym momencie, zależnie od indywidualnego osiągnięcia określonego stopnia dojrzałości dla włączenia się do zespołu ewangelizacyjnego. Niezależnie jednak od włączenia się wcześniej czy później do dzieła ewangelizacji uczeń w całym tym okresie nie może zaniedbywać ani przerywać swojej drogi formacyjnej przez uczestnictwo we wspólnocie deuterokatechumenalnej i w regularnych cotygodniowych spotkaniach oraz wypełnianie zadań formacyjnych. 

     Ścisła ewangelizacja (por. Dz 2, 14-41; 3,12-26) obejmuje konkretne treści (kerygmat) - prawa życia duchowego: 

1. Bóg miłuje mnie i ma dla mnie wspaniały plan.
2. Jestem grzeszny i dlatego nie mogę doświadczać Bożej miłości.
3. Bóg z miłości do mnie posłał swojego Syna, Jezusa, który umarł i zmartwychwstał, by mnie wyzwolić z niewoli grzechu i przywrócić mi życie wieczne.
4. Aby móc doświadczyć Bożej miłości, muszę uznać Jezusa Panem i Zbawicielem i przyjąć Go do swego życia.
5. Otrzymuję Ducha Świętego, Twórcę nowego życia.
6. Aby w pełni rozwijać w sobie nowe życie, potrzebuję wspólnoty chrześcijan.